از همتون ممنونم که با حضور گرمتون به این وب صفا دادین

امروز یه اتفاق خیلی خوب برام افتاد اتفاقی که هیچ کدومتون فکرش رو

 هم نمیکنین

امروز یکی از اقواممون پرچی رو به خونمون اورد  که هممون حاله

دیگه ای شدیم میدونین ان پرچم چی بود ؟

اون پرچم پرچمی بود که به بالای گنبد اقام ابوالفضل بود

نمی دونم میتونین حالم رو تو اون موقع درک کنین یا نه

تو این چند سال که عمر کردم بهترین اتفاق زندگیم امروز بود

انشا الله هممون بریم پا بوس اقام ابوالفضل العباس

به امید دیدار

^{از جدا شدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ}

^{گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ}

^{به تو گفتم باورم کن میون اینهمه دیوار}

^{تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار}

^{بنویس مهلت موندن یه نفس بود}

^{سهم من از همه دنیا یه قفس بود}

^{بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم}

^{سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم}

^{من که تو بن بست غربت زخمی از آوار پاییز}

^{فکر چشمای تو بودم با دلی از گریه لبریز}

^{شب عاشقونه ی من که حروم شد}

^{مهلت بودن با تو که تموم شد}

^{ندونستم باید از تو می گذشتم}

^{وقتی از غربت چشمات می نوشتم}

که از لمس دستان تو می آید؛

به جان واژه خواهم ریخت..

ولیکن جمله مدهوش است !

ولیکن صفحه بی رنگ است !

برای از تو گفتن

 شاید

پیکر این واژه ها تنگ است

شاید از عمق دلش، نفسی گرم برایم به پرت بسپارد

قاصدک

در دل من

همه گلها سیهند، همه پر نازو غرور

ولی ای قاصد یار

تو سپیدی زیرا

قاصد یار سفر کرده هر بیدل مست

قاصد روشنی و باخبری از همه جا

قاصدک باز بیا

دل من می گیرد

و من پر از راز واژه ها می شوم

واژه ها برایم آواز می خوانند

و مرا به انتهای ابدیت می رانند

بدون آنکه بفهمند پای من در زنجیر عشقی نافرجام

گره خورده

آه ای واژ ه ها برایم از که می گویید

از او که رفت؟

و من را با ابدیت شما تنها گذاشت

برای چه اینقدر سردر گمید؟

چرا موسیقی کلامتان برایم نا آشناست؟

و اینقدر ترانه سکوت برایم زیباست؟

خودم را در  چهارچوب وجودم حبس می کنم.

چهار چوبی که سالهاست مرا حبس کرده

و نظاره می کنم ترانه رشد همسفرم را

گویی که هیچ گاه مرگی برای او نیست

در حالی که من سالهاست مرده ام

...

براي عشق وصال كن ولي فرار نكن.

براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن.

براي عشق بمير ولي كسي رو نكش.

براي عشق خودت باش ولي خوب باش